ค่าแรกเข้าและค่าโปรโมชันในเซเว่น ใครควรจ่าย
คำตอบสั้น ๆ : ไม่มีกติกาที่ใช้กับทุกดีล หลักที่ช่วยให้ตกลงกันได้คือ ใครได้ประโยชน์จากยอดขายที่เพิ่มขึ้นมากกว่า และใครเป็นคนตัดสินใจเรื่องนั้น ควรจ่ายส่วนที่มากกว่า ให้แยกค่าใช้จ่ายทีละรายการ ตกลงสัดส่วนเป็นลายลักษณ์อักษร และผูกงบโปรโมชันกับข้อมูลยอดขายหน้าร้านที่ทั้งสองฝ่ายเห็นตรงกัน
ข้อขัดแย้งระหว่างแบรนด์กับผู้จัดจำหน่ายส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดจากตัวเงิน แต่เกิดจากการตกลงแบบรวม ๆ ว่า “ค่าการตลาดแบ่งกันคนละครึ่ง” แล้วมาเถียงกันทีหลังว่าอะไรนับเป็นค่าการตลาด
แยกรายการก่อนคุยเรื่องสัดส่วน
| เงินก้อนนี้ | ใครได้ประโยชน์หลัก | ใครเป็นคนตัดสินใจ | จุดเริ่มคุยที่ใช้กันบ่อย |
|---|---|---|---|
| เงินเปิดพื้นที่ให้สินค้าใหม่ คิดเป็นราย SKU | แบรนด์ได้ที่ยืนบนชั้นในระยะยาว ผู้จัดจำหน่ายได้สินค้าเพิ่มในพอร์ต | แบรนด์เลือกว่าจะเสนอกี่ SKU | แบรนด์ออกส่วนใหญ่ หรือแบ่งตามอายุสัญญาจัดจำหน่าย |
| ส่วนลดหน้าชั้นช่วงแคมเปญของร้าน | ทั้งคู่ได้ยอดในช่วงนั้น | ร้านเป็นคนกำหนดรอบ สองฝ่ายตกลงว่าจะเข้าร่วมไหม | แบ่งตามกำไรต่อชิ้นที่แต่ละฝ่ายยอมเสีย |
| เงินคืนตามยอดที่ระบุในสัญญากับร้าน | ร้าน | กำหนดตอนเซ็นสัญญากับร้าน | มักฝังอยู่ในราคาที่สองฝ่ายตกลงกันแล้ว ระวังนับซ้ำ |
| คลิป ครีเอเตอร์ และโฆษณานอกร้าน | แบรนด์ได้ชื่อ ผู้จัดจำหน่ายได้ยอด | ฝ่ายที่วางแผน | ตกลงเป็นรอบ ผูกกับยอดขายต่อสาขา |
| พื้นที่วางพิเศษในร้าน | ยอดช่วงกิจกรรม | ผู้จัดจำหน่ายเจรจากับร้าน | แบ่งเป็นครั้ง ๆ |
แต่ละเชนเรียกชื่อและคิดเงินไม่เหมือนกัน ตารางนี้ใช้เป็นจุดตั้งต้นของการเจรจาระหว่างสองฝ่ายเท่านั้น
ใช้กำไรส่วนเพิ่มต่อชิ้นช่วยตัดสิน
ถ้ายอดขายเพิ่มขึ้นหนึ่งชิ้น แบรนด์และผู้จัดจำหน่ายได้กำไรเพิ่มไม่เท่ากัน ให้คำนวณกำไรส่วนเพิ่มต่อชิ้นของแต่ละฝ่าย แล้วใช้สัดส่วนนั้นเป็นจุดเริ่มต้นในการแบ่งงบ
ตัวอย่างสมมติ: ถ้าขายเพิ่มหนึ่งชิ้น แบรนด์ได้กำไรเพิ่ม 6 บาท ผู้จัดจำหน่ายได้ 3 บาท (ตัวเลขสมมติ ไม่ใช่อัตราจริง) จุดเริ่มต้นที่สมเหตุสมผลสำหรับงบการตลาด คือแบรนด์สองส่วน ผู้จัดจำหน่ายหนึ่งส่วน แล้วค่อยปรับตามว่าใครคุมงานไหน
สิ่งที่ควรเขียนไว้ในข้อตกลง
- รายการค่าใช้จ่ายทีละบรรทัด และใครจ่ายเท่าไร
- ค่าใช้จ่ายรายการไหนคิดต่อ SKU ถ้ามีหลายรส ต้องจ่ายหลายเท่าหรือไม่
- ข้อมูลที่ผู้จัดจำหน่ายจะส่งให้แบรนด์ เช่น ยอดส่งเข้าร้าน ข้อมูลยอดขายจากร้าน และสาขาที่มีของ ถี่แค่ไหน
- ถ้าสินค้าถูกถอด ใครรับภาระสต็อกที่เหลือ และค่าแรกเข้าที่จ่ายไปแล้วจัดการอย่างไร
- งบโปรโมชันของผู้จัดจำหน่ายใช้แทน Markdown ได้หรือไม่
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- ตกลงเป็นเปอร์เซ็นต์รวม แล้วไม่ได้ระบุว่ารายการไหนนับ ทำให้เถียงกันทุกครั้งที่มีบิล
- ผูกงบกับยอดส่งเข้าร้าน ยอดส่งเข้าร้านสูงไม่ได้แปลว่าลูกค้าซื้อ ถ้าผูกงบกับตัวเลขนี้ ผู้จัดจำหน่ายจะมีแรงจูงใจดันของเข้าร้านมากกว่าดันให้ขายออก
- ไม่มีงบนอกร้าน ทุกฝ่ายจ่ายค่าในร้านครบ แต่ไม่มีใครจ่ายให้คนรู้จักสินค้า
ข้อจำกัด
- บทความนี้เป็นแนวทางการเจรจา ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายหรือบัญชี
- ตัวเลขในตัวอย่างเป็นสมมติ
- อำนาจต่อรองของแต่ละฝ่ายขึ้นกับว่าใครมีทางเลือกมากกว่า ซึ่งต่างกันในแต่ละดีล
คำถามที่พบบ่อย
ผู้จัดจำหน่ายขอให้แบรนด์จ่ายค่าแรกเข้าทั้งหมด ปกติไหม? พบได้ โดยเฉพาะเมื่อแบรนด์ยังใหม่ในไทย ให้ถามว่าผู้จัดจำหน่ายจะลงทุนอะไรแทน เช่น ทีมขาย การส่งของ หรืองบโปรโมชัน
ถ้าแบรนด์จ่ายค่าการตลาดเอง ควรได้ข้อมูลอะไรกลับมา? อย่างน้อยยอดส่งเข้าร้านรายเดือน ข้อมูลยอดขายจากร้านเท่าที่ผู้จัดจำหน่ายได้รับ และจำนวนสาขาที่มีของ
ควรแบ่งงบเป็นรอบหรือทั้งปี? แบ่งเป็นรอบดีกว่า แต่ละรอบมีตัวชี้วัด แล้วตกลงรอบถัดไปจากผลที่ได้
แหล่งอ้างอิง
- ประเภทค่าใช้จ่ายในช่องทาง Modern Trade ที่ใช้เป็นภาษากลาง: Subpayanunt https://www.subpayanunt.com/post/modern-trade-hidden-costs-listing-fee
- วิธีคิดกำไรส่วนเพิ่มต่อชิ้น: https://www.flowupth.com/th/insights/marketing-breakeven-units
คู่มือที่เกี่ยวข้อง: อยากส่งสินค้าเข้า 7-11 ต้องหาผู้จัดจำหน่ายหรือดิสทริบิวเตอร์ (Distributor) อย่างไร และเจรจาตัวแทนจำหน่ายหลักอย่างไร
เครื่องมือฟรี : Flowup 7-11 Margin Backsolve
ข้อมูลต้นทุนพร้อมแหล่งอ้างอิง: Flowup 7-Eleven Supplier Cost Sheet 2026
ขั้นต่อไป: อยากรู้ว่าสินค้าของคุณควรเริ่มจากตรงไหน ส่งชื่อสินค้าและช่องทางที่ขายอยู่ตอนนี้มาคุยกับทีม Flowup ทาง LINE หรืออีเมล
Flowup ช่วยอะไรได้บ้าง: บริการ · ติดต่อ Flowup · บทความเชิงลึก
